H Μήλιου είναι ένα από τα μικρότερα χωριά Κύπρος και έχει πληθυσμό περίπου 60 άτομα. Είναι επίσης ένα από τα πιο πράσινα χωριά της περιοχής, χάρη στην άφθονη παροχή νερού την άνοιξη, που περιβάλλεται από εσπεριδοειδή, αμυγδαλιές και αμπέλια. Βρίσκεται 26 km βόρεια της Πάφου και μόνο 10 km πριν την Πόλη Χρυσοχούς.
Τα τελευταία 10 χρόνια η Μηλιού έχει αρχίσει να προσελκύει όλο και περισσότερους επισκέπτες, ντόπιους και ξένους, αφού στο χωριό υπάρχει το ξενοδοχείο των Αγιών Αναργύρων, γνωστό για τα ιαματικά λουτρά. Κάποτε ο χώρος φιλοξενούσε ένα μοναστήρι. Εκεί μας υποδέχτηκε η Εύα Χρυσάνθου, η δραστήρια πρόεδρος της κοινότητας.
“Οι περισσότεροι κάτοικοι εργάζονται στην Πάφο, μας λέει η κ. Χρυσάνθου, όπου πηγαινοέρχονται καθημερινά. Μερικοί ηλικιωμένοι ασχολούνται με τα περιβόλια, τις ελιές, τις αμυγδαλιές και τα λιγοστά αμπέλια. Τα χειμωνιάτικα βράδια οι γιαγιάδες φτιάχνουν καττιμέρια στο σάτζι με το ασπρόμελο “Η ωραία Μηλιού”, το οποίο είναι μέλι φτιαγμένο από ντόπιο νέκταρ του λεμονανθού και του θυμαριού”.
Η κ. Χρυσάνθου μάς ξεναγεί στην Μηλιού. Μας πληροφορεί ότι υπάρχουν διάφορες εκδοχές για την προέλευση του ονόματος του χωριού. Μια εκδοχή αναφέρει ότι το χωριό ονομάστηκε έτσι λόγω των χρυσομηλιών που υπήρχαν και από Χρυστομηλιού έγινε Μηλιού. Μια δεύτερη εκδοχή λέει πως το χωριό πήρε αυτό το όνομα από τις μηλιές που οι κάτοικοι καλλιεργούσαν κατα το μήκος του ποταμού Νεράδες. Ενώ μια ακόμη εκδοχή βασίζεται στους πολλούς νερόμυλους που υπήρχαν κατα μήκος της όχθης του ποταμού και εξυπηρετούσαν τις ανάγκες των κατοίκων της γύρω περιοχής.
Φτάνουμε με το 4Χ4 στο , απ’ όπου μπορεί να δει κανείς στο βάθος την κοινότητα, ζωσμένη από τους κάμπους και τα βουνά. Η κ. Χρυσάνθου κοιτάζει την ανοιξιάτικη ανθοφορία και ενθουσιάζεται, μας προτρέπει να παρατηρήσουμε τις ανθισμένες ορχιδέες που βρίσκονται διάσπαρτες στην πράσινη βλάστηση. Γενικά η Μηλιού είναι ιδανικό μέρος για όσους αγαπούν τη φύση και την παρατήρηση πουλιών, καθώς το χωριό είναι γνωστό ως περιοχή όπου φωλιάζουν αηδόνια.
Κατηφορίζουμε για την κοινότητα, περνώντας από τα περιβόλια με τις πορτοκαλιές, την πλατεία του χωριού, όπου, σύμφωνα με την κ. Χρυσάνθου, μαζεύονται τη μέρα και τα βράδια οι κάτοικοι, και καταλήγουμε στην εκκλησία της Αγίας Παρασκευής και στο κτίριο του παλιού σχολείου, που μόλις έχει ανακαινιστεί και έχει μετατραπεί σε πολιτιστικό κέντρο.
