Του Κυριάκου Ανδρέου
Το σκέφτηκα, το είδα να το σχολιάζουν και άλλοι. Οργίστηκα. Άνθρακας ο θησαυρός με τα πράσινα σημεία, που είτε λειτούργησαν και έκλεισαν, είτε υπολειτουργούν, είτε δεν λειτούργησαν ποτέ. Μπαγιάτικα και τα νέα που έβγαλε η προχθεσινή συνεδρία της Επιτροπής Περιβάλλοντος, για τα τεράστια προβλήματα και την αποτυχία της πολιτικής διαχείρισης των μεγάλων οικιακών αποβλήτων που διαπίστωσε. Το ότι περαιτέρω τα πράσινα σημεία έχουν μετατραπεί σε σκουπιδότοπους, ενώ οι πολίτες συμπεριφέρονται με «εγκληματική» αδιαφορία και αδράνεια. Και τι είχε να απαντήσει η κρατική μηχανή επί τούτων; Την κατασκευή το πρώτο εξάμηνο του 2020 έξι νέων πράσινων σημείων, τρία στην Ελεύθερη Επαρχία Αμμοχώστου, όπου σήμερα δεν λειτουργεί κανένα πράσινο σημείο, δύο στην Επαρχία Λεμεσού και ένα στην Επαρχία Λευκωσίας. Χαίρω πολύ. Το να ττελιάζεται μια περιοχή και να καλείται ο κόσμος να πάει, δεν είναι από μόνο του λύση. Υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές; Τι γίνεται από εκεί και πέρα; Πως για τόσα έχουμε εκατομμύρια και για τα πράσινα σημεία όχι; Ακούς εκεί να μας λένε ότι τα μηχανήματα που έχουν αγοραστεί είναι πανάρχαια.. Πως ακόμα και για αυτά, τα πράσινα σημεία, προκύπτουν νομικές διαμάχες; Που είναι ο προγραμματισμός, η διαχείριση, οι υποδομές, η συνέχεια, μετά τα πράσινα σημεία. Που είναι έπειτα ο έλεγχος και η συνέχεια της ανακύκλωσης; Που είναι η επιμόρφωση των πολιτών; Που είναι τα τσουχτερά πρόστιμα σε όσους ρυπαίνουν; Στη γενική συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών έπιασε ο οίστρος την κυβέρνηση να ασχοληθεί και να προτείνει για την κλιματική αλλαγή; Εδώ τι γίνεται; Όπως και να αποκαλούνται οι χωματερές η δυσωδία παραμένει, οι περιβαλλοντικές επιπτώσεις επίσης. Αφήστε τα συνθήματα κύριοι στο Προεδρικό, στο Επιτροπάτο, στα κυβερνητικά τμήματα και σηκώστε μανίκια. Δεν αντέχει άλλα σκουπίδια το νησί, δεν αντέχει ο οργανισμός μας να τα ανακυκλώνει με ό,τι τρώει και πίνει.
