Tου Κυριάκου Ανδρέου
Τα emails εισαγγελέως της νομικής υπηρεσίας όπως δημοσιοποιήθηκαν μας έκαναν να νιώσουμε ότι φάγαμε μπουνιά στο κεφάλι. Ξυπνήσαμε; Δεν ξέρω. Θα φανεί. Έγινε όμως μια αρχή για να διερωτηθούμε. Τι στ’ ανάθεμα γίνεται γύρω μας και εν αγνοία μας; Και το θέμα πάει πέραν από τη συγκεκριμένη περίπτωση που είναι τώρα υπό διερεύνηση και η αλήθεια θα λάμψει, ρίχνει όμως φως, προϊδεάζει, δημιουργεί υποψίες για διάφορα που γίνονται εν κρυπτώ και παραβίστω. Βάλλουν μας να πληρώνουμε φόρους, έχουμεν εν έχουμε. Βάλλουν μας να πληρώνουμε τέλη, υποχρεώσεις, να αγοράζουμε σε τιμές που δεν ελέγχονται, να δανειζόμαστε χωρίς να ξέρουμε τι παίζει. Όπως τα αρνιά που οδηγούνται στη σφαγή και νομίζουν ότι πάνε να βοσκίσουν. Όλοι εμείς που μας καλούν να ψηφίσουμε, και που έχουν το θράσος να αναφέρουν τις θυσίες μας ως την αιτία που μας οδήγησε σε έξοδο από την κρίση. Τη δική τους φαντάζομαι. Κανεί πιον. Δεν είδα το House of Cards, την περίφημη σειρά στις ΗΠΑ αλλά από τα λίγα που μου είπαν, το 1% να γίνονται από δικούς μας εδώ ζήτω που καήκαμε. Πλέον δεν πιστεύουμε κανέναν, κανενός τα κίνητρα. Πλέον δεν έμεινε θεσμός που να νιώσουμε ότι μπορούμε να αποταθούμε κοντά του για να μας βοηθήσει. Πλέον είμαστε έρμαια του καθενός που μπορεί από θέση ισχύος να γραπώνεται πάνω στην πλάτη μας και από εκεί να πετά με δύναμη όπως τα γεράκια για το θήραμα του. Που να πάμε να σταθούμε; Που να αποταθούμε; Που να καταγγείλουμε; Που; Μα θα μου πείτε και τι να καταγγείλουμε που βλέπουμε μόνο την κορυφή του παγόβουνου από όσα γίνονται γύρω μας. Ούτε σε άλλες χώρες ούτε διεθνή φόρα είναι καλύτερα. Όπως μάθαμε η διαφθορά είναι διασυνοριακή. Αλίμονο μας, αλίμονό μας!
