Του Ανδρέου Κυριάκου
Οι φίλοι μας οι αιγοπροβατοτρόφοι, που ζητούν από το κράτος σε καιρούς δύσκολους να τους καταβάλλει το 100% της κεφαλικής επιδότησης, δεν μπορούν να κατανοήσουν ένα απλό πράγμα; Τι φταίει ο απλός πολίτης, όταν ένας αιγοπροβατοτρόφος επιθυμεί να συντηρεί πάνω από 2000 ζώα και συν τοις άλλοις έρχεται να ζητά και ανάλογη επιδότηση; Σε τι φταίει για να στερείται αυτά τα ποσά; Κάποιες ομάδες πολιτών θα πρέπει να κατανοήσουν την οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στον τόπο και στην πάλη τους για υπεράσπιση των δικαίων τους, που ειλικρινά πιστεύω στο δικαίωμα τους να τα διεκδικούν στο έπακρον, να μην ζητούν πάραλογα πράγματα. Στο κατώ-κάτω, αν ήταν τόσο απλά τα πράγματα, να ξεσηκωθούν και οι μελισσοκόμοι με τα χίλια μύρια προβλήματα και οι ψαράδες και οι αμπελουργοί.
Σε αυτό τον τόπο, που όλοι συνηθίσαμε να έχουμε μόνο δικαιώματα και καθόλου υποχρεώσεις, πρέπει επιτέλους να γίνει κατανοητό από όλους ότι και στις επιδοτήσεις υπάρχει ένα μέτρο. Απ’ ότι φαίνεται είδαμε το παράδειγμα της Ελλάδας και ακόμη να μάθουμε, να συνειδητοποιήσουμε ότι όταν το κράτος είναι φτωχό, δεν μπορεί να προσποιείται τον άρχοντα και να μοιράζει παντού πλουσιοπάροχα ”δωράκια”. Η Κύπρος στην οποία ζούμε όλοι και θέλουμε ό,τι καλύτερο για αυτήν πρέπει να στηριχθεί από όλους μας. Σε τέτοιους καιρούς το να μην είσαι παράλογος στα αιτήματά σου είναι κι αυτό πιστεύω μια μορφή στήριξης.
