Το αεροδρόμιο Λευκωσίας έχει χαραχτεί στο μυαλό του θεατή σαν το κατεξοχήν σύμβολο της πράσινης γραμμής. Είναι ένα σπάνιο, αν όχι μοναδικό φαινόμενο. Αίθουσες κατεστραμένες, εγκαταλειμμένες -λες και πάγωσαν όλα το καλοκαίρι του 1974. Είναι τόσο παράξενη και αλλόκοσμη αυτή η εικόνα, που δύσκολα θα μπορούσε ένας καλλιτέχνης να την “τροποποιήσει” χωρίς να μείνει έκθετος.  Ωστόσο ο Άντρος Ευσταθίου, το αποπειράται με τη σειρά φωτογραφιών που παρουσιάζουμε σήμερα. Και πετυχαίνει να δημιουργήσει κάτι αξιομνημόνευτο.  Μεταξύ ρεπορτάζ και εγκατάστασης, το έργο του είναι καταγραφή και στοχασμός. Αποτυπώνει ένα παράδοξο ιστορικό επεισόδιο (ένα κρατικό αεροδρόμιο, κλειστό και ακινητοποιημένο επί δεκαετίες!), δίνοντάς του ταυτόχρονα την μεταφυσική αίσθηση ενός στοιχειωμένου μνημείου -με τις φευγαλέες ανθρώπινες παρουσίες.  Μέσα στον εγκαταλελειμμένο χώρο του αεροδρομίου Λευκωσία  φωτογραφίζονται  και 5 πρόσωπα που εργάζονταν εκεί μέχρι το 1974 φορώντας τις στολές εκείνης της εποχής.  Â
