Η αδιαφανής, πορτοκαλί ατμόσφαιρα του Τιτάνα αποτελείται από άζωτο, μεθάνιο και άλλους, πιο σύνθετους υδρογονάνθρακες, οι οποίοι μάλιστα σχηματίζουν νέφη και πέφτουν ως βροχή στην παγωμένη επιφάνεια του φεγγαριού. Η ατμόσφαιρα είναι τόσο πυκνή ώστε κανείς δεν είχε καταφέρει να διακρίνει χαρακτηριστικά της επιφάνειας πριν από την άφιξη της αποστολής Cassini το 2004.
Η νέα μελέτη, που δημοσιεύεται στο Nature Geoscience, υποδεικνύει ότι η ατμόσφαιρα της Γης είχε κάποτε παρόμοια χαρακτηριστικά. Η ομάδα της Δρ Όμπρεϊ Ζερκλ, χημικού του Πανεπιστημίου του Νιουκάσλ στη Βρετανία, εξέτασε πετρώματα από τη Νότιο Αφρική που χρονολογούνται στα 2,65 με 2,50 δισεκατομμύρια χρόνια πριν, όταν η ατμόσφαιρα της Γης δεν διέθετε ακόμα οξυγόνο.
Οι αναλύσεις έδειξαν ότι η ατμόσφαιρα του πλανήτη δεν βρισκόταν σε μια σταθερή κατάσταση, αλλά ταλαντωνόταν ανάμεσα στην καθαρή και την ομιχλώδη κατάσταση. Η «ομίχλη» μεθανίου και άλλων υδρογονανθράκων, εκτιμούν οι ερευνητές, πρέπει να προερχόταν από μεθανογόνα βακτήρια που τροφοδοτούσαν έναν παγκόσμιο κύκλο.
Η κατάσταση άλλαξε όμως δραματικά περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια αργότερα, όταν εμφανίστηκαν τα φωτοσυνθετικά κυανοβακτήρια. Οι οργανισμοί αυτοί άρχισαν να γεμίζουν την ατμόσφαιρα με οξυγόνο και οδήγησαν τελικά στις συνθήκες που απολαμβάνουμε σήμερα.
