Ο μεγαλύτερος όγκος της διατροφής των φαλαινών αποτελείται από καλαμάρια και μικρά ψάρια, αλλά ένα επικίνδυνο υλικό εισέρχεται στο πεπτικό σύστημα των εντυπωσιακών κητών: τα πλαστικά σκουπίδια.
Οι φάλαινες φυσητήρες μπορούν να καταδύονται σε μεγάλα βάθη κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας, έως και τρία χιλιόμετρα, για να βρουν τροφή. Παρόλα αυτά πλήττονται από τη ρύπανση των ωκεανών από το πλαστικό, η οποία έχει σημαντικό αντίκτυπο σε ψάρια, χελώνες και πτηνά.
Παρότι, η φαλαινοθηρία υποτίθεται ότι έχει ρυθμιστεί θεσμικά, το πρόβλημα με το πλαστικό είναι πολύ σημαντικό και έχει διττή προέκταση: από τη μία πλευρά το πλαστικό καταλήγει στο στομάχι του κήτους περιορίζοντας τη δυνατότητά του να προσλαμβάνει θρεπτικές ουσίες…
Από την άλλη, τα βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες που παράγονται από τη διάσπαση του πλαστικού δημιουργούν θανατηφόρες συγκεντρώσεις στο λίπος της φάλαινας. Η ρύπανση των θαλασσών με πλαστικό θέτει σε κίνδυνο όχι μόνο τη διάρκεια ζωής των φαλαινών, αλλά και την ίδια τους την επιβίωση σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα…
